Ve Trabzonspor finalde…

Bunu herkes biliyor değil mi, niye yazdıysam? 😊

“Eren ve Berat’ı çıkar Trabzonspor final göremezdi” diyerek iddialı bir cümle ile girelim.

Çünkü biri Gençlerbirliği’ne elemek üzereyken hiç çalışmayan kafasını çalıştırarak bu final yürüyüşünü başlattı, diğeri ise olmadığı maçlarda sürekli kendini hatırlattı.

Nasıl mı?

Hepimiz biliriz, odun yığınının ortasından çekilen bir adet parça bütün düzeni altüst eder.

Futbolda da durum farklı değildir.

Alışılmış oyunun varsa ve bunu değiştirirsen faturasını da ödersin.

Samsunspor karşısında tam da bunu yaşadık.

Oyunun merkezindeki maestro (Berat) kenara çekilince ezik bir oyuna mahkûm olduk.

Karagümrük maçında ise maestro sahadaydı ve 1,5 aydır ezberlenmiş yapıya geçildi. Böylece daha kontrollü ve dominant bir takım gördük.

Buradan anlaşılıyor ki; fazla “kıpraşmak” ve Berat’sız 11 yapmak zararlı!

ÇOK TRANSFER ZARAR VERİR!

1 aydır her yorumda “lütfen omurgayı bozmayın” diye defalarca yazdım.

Bir oyun, bir omurganın oturması, çalışma ve dayanışma ile uzun sürede meydana çıkıyor.

Kısaca, bir oyun anlayışınız varsa; her transfer mevsimi 15-20 adam alıp düzeni bozmak yerine 3-5 yeni isimle yapıyı iyileştirmek daha doğru olur.

Şimdiye kadar hiçbir hocaya verilmeyen destek ve sınırsız transfer yetkisi Abdullah Avcı’nın önünde.

Mali tarafını artık geçtim, umarım takımı bozacak kadar çok oyuncu istemez.

Geçmiş sezonlardaki gibi 15+ transfer yapılırsa yeni bir düzenin kurulması uzun zaman alır o zamana kadar da atı alan Üsküdar’ı geçmiş olur!

Seneye bu kadrodan kaç kişi kalmış ve bu oyun neye evrilmiş izleyip göreceğiz.

DARISI FİNAL MAÇINA…

Biz dönelim Karagümrük maçına;

İlk karşılaşmanın verdiği avantajla kontrollü başladı bordo mavililer.

Her ne kadar Karagümrük büyük bir rotasyonla maça çıksa da ilk yarıda oldukça güçlü durdu. İkinci yarıda umutları azalması ev sahibinde konsantrasyon düşüklüğüne sebep olunca bir anlık dikkatsizlik Trabzonspor’u öne geçirdi. Ve o dakikadan sonra maç bordo mavililer için kolaylaştı.

Darısı final maçına…

BERAT ÖZDEMİR VE TOLUNAY KAFKAS!

Biraz da taraftarın çok temas yapamıyor diye kızdığı yazının girişinde övdüğüm Berat’a geçiş yapalım.

Dün sahanın en iyisi Berat’ın stoperlerin arasındaki hali beni yaklaşık 3,5 yıl önceye Ümit Milli hazırlık maçına götürdü. O tarihlerde henüz Gençlerbirliği’nde yeni forma bulmaya başlamıştı. Hücuma yönelik orta saha oynuyordu. İzlediğim o Ümit Milli Takım’ın hocası Tolunay Kafkas’tı. Onu ön liberoya çekmişti, genç oyuncu stoperlerin arasına giriyor ve savunmayı üçlüyordu. Takımın beyni gibi çalışıyor oyunun yönünü değiştiriyordu. Aklımdan “tam Trabzonspor’a göre” diye geçirmiştim. O tarihlerde Abdullah Avcı da Trabzonspor’a yeni imza atmış orta saha merkezde sıkıntı yaşıyordu.

Ve birkaç ay sonra Berat bordo mavili forması giymeye başladı.

O günden bugüne çok değişti ama genç oyuncu tecrübe kazandıkça üstüne koyarak devam ediyor.

Berat’ın olmadığı bir senaryoyu Samsun’da yaşadığımız için yokluğunda kıymetini anlıyoruz.

Ümit ederim bu yaz Avrupa Şampiyonası’nda boy gösterir.